post

Ironman Maastricht 2016

Maastricht
Voor de wedstrijd wist ik niet waar mijn lichaam toe in staat zou zijn. Na Nice heb ik niet veel getraind. Druk met de organisatie van onze eigen triathlon en ook nog eens druk op het werk. Na een parkoers verkenning dacht ik dat deze mij wel zou liggen. Een fietsparkoers met veel keren en draaien en met de nodige klimmetjes. Zelfs het loopparkoers is alles behalve vlak. Continue reading

IronMan Maastricht

Stefan van der Pal en ik dachten “laten we goed voorbereid meedoen met de IronMan Maastricht”. Dus 2 weken terug een trainingsdagje om de parkoersen te verkennen. Ik had nog geen 100 meter gefietst of ik maak mijn ergste crash mee in mijn loopbaan. Drempel niet gezien in een donkere parkeergarage. Resultaat: dikke knie, schaafwonden en zere schouder. Wonderwel is de fiets nog oké, dus gewoon doorgaan.
Conclusie van de parkoersen: Oei dit wordt link. Draaien/keren zelfs grindpaden.
Maar ik zie kansen. Dit ligt mij wel. Continue reading

post

Ironman Austria

Wederom zonder de kinderen afgereisd naar Klagenfurt. Dit jaar met de trein (aanrader!), samen met mijn steun en toeverlaat Jolanda.
Normaal ben ik niet zo zenuwachtig voor een wedstrijd. Ik heb het motto: wat er in zit, komt er wel uit. Echter voelde ik mij nu gespannen. 3 van de laatste 5 wedstrijden uitgevallen door verkrampte hamstrings/bilspieren. Ook vorig jaar ging het mis in Ironman Austria. Na 1km fietsen was het toen al gebeurd. Stel je voor dat dit weer zou gebeuren….. Continue reading